Najdrożsi!

Trudno nadążyć. Ledwo co skończyliśmy śpiewać kolędy, już sypiemy głowę popiołem. A może to po czterdziestce czas płynie szybciej?

Rok w rok wkurzało mnie, że coraz bardziej przerabia nam się Adwent na Święta. Tym bardziej, że u nas (na Śląsku) dopiero Święta to były Święta, a przez cztery poprzedzające tygodnie nie jadło się cukierków, względnie nie piło wódki. Oczywiście nikt nikomu nie broni i dziś przyprawiać Adwent pieprzem ascezy, ale to coraz bardziej anachroniczne, gdy zewsząd leje się już bożonarodzeniowy lukier.

A ja w tym roku przestałem się na te "Święta z falstartem" obrażać. No bo tak - mamy cztery tygodnie oczekiwania, a potem tylko trzy dni Świąt, po których wygłasza się bardzo odkrywczą sentencję: "Święta, święta i po świętach!"? Kiedyś było więcej niż trzy dni, bo jeszcze po drodze mieliśmy Trzech Króli, a co bardziej sentymentalni wyrzucali wytrwale reanimowaną przez cały styczeń choinkę dopiero na Matki Boskiej Gromnicznej.

Dlaczego tak szybko żegnamy się ze Świętami? Bo zaraz po nich wpadamy w kolejny Adwent - tym razem poprzedzający Sylwestra. A po Sylwestrze przychodzi Styczeń, robimy bilans wydatków i czarno na białym wychodzi, że znowu daliśmy się naciągnąć i że już nawet ulubiony plastik w portfelu nic nam więcej nie pożyczy. Więc wściekli na świętowanie wracamy zdołowani do roboty - z perspektywą kolejnego świętowania dopiero w Tłusty Czwartek i Śledzia. Średnio dwa miesiące świątecznej posuchy (być może aby ciut osłodzić ten czas wymyślono nam po drodze całuśne Walentynki i karnawał, ale nie zawsze jest kogo całować no i gdzie te niegdysiejsze bale...).

Kto za tym wyczerpującym świętowaniem stoi? Oczywiście światowy spisek mediów i sprzedawców, finansowany przez Masonów, Żydów, Gejów, Gwiazdorów, Reniferów, Sylwestrów i Walentych.

Po zdemaskowaniu tego podstępnego światowego spisku przyszedł czas na odkrywczą refleksję, która postanowiłem się z Państwem podzielić.

To właściwie dobrze. Dobrze że przez cztery tygodnie plus trzy dni mamy Święta, bo potem już tylko mamy Sylwestra. To dobrze, że przez tydzień mamy już Sylwestra, bo potem to już tylko miesiąc smutnego Stycznia. To w zasadzie dobrze, że miesiąc smutnego Stycznia, bo tym bardziej rośnie nam apetyt na wesołego Walentego. I dobrze, że potem straszy nas perspektywa czterdziestodniowego Postu, bo tym bardziej cieszymy się na tłuste pączki i śledzia (z tym śledziem to ciut skomplikowane, bo śledź w zasadzie jest postny, a łapie się jeszcze na karnawał... ale o tym innym razem).

No i mamy właśnie ten Wielki Post, który dopadł nas w tym roku nadspodziewanie szybko. Zanim więc się okaże, że skróci nam się do dni dwudziestu (w połowie marca zapowiadany jest początek desantu zająców, pisklaków i malowanych jaj) - jedziemy w świat przypominać, że Pan Jezus umarł na krzyżu. Ale że rzecz rozgrywa się w naszej ulubionej Polsce, gdzie kościoły i tak pękają w szwach w środę popielcową a pustoszeją w następną niedzielę, tłumy walą do popiołu a potem garstka lgnie do komunii, wymyślono dwa piękne nabożeństwa wielkopostne, a ani jednego o Zmartwychwstaniu - postanowiliśmy mimo wszystko dołączyć do wspomnianego światowego spisku i jak tylko do Was przyjedziemy (mamy jeszcze parę wolnych dni w karneciku) - przerobimy Wam Wielki Post na Wielkanoc. Bo i nasza "Pasja" kończy się Zmartwychwstaniem a "Historyja o Śmierci i Chwalebnym Zmartwychwstaniu Pańskim" nawet od tytułu nie próbuje udawać, że jest inaczej.

Zrobimy to oczywiście z wrodzonej przekory (pomijając fakt, że jesteśmy w tym roku finansowani przez wspomniany światowy spisek... więc ciut tańsi). I może przy okazji także dlatego, że przede wszystkim jest ZMARTWYCHWSTANIE. Krzyż to by była klęska, gdyby nie fakt ostatecznego zwycięstwa nad naszą ludzką podłością, grzechem i śmiercią. Zmartwychwstanie - nasza największa nadzieja, fakt bez którego bylibyśmy godni największego pożałowania (nie ja to wymyśliłem).

Niech więc żyją Zające, Jaja i Kurczaki! Wiwat Wielkanoc!

Z wielkopostnym "Alleluja!"

Mariusz Kozubek